YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12452 E.  ,  2024/2587 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1901E., 2022/837 K.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “Beraat”, "Ret", “Düşme” veya “Ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlar, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyecek ve bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olacağından”Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu,, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı "beraat kararı verilmesi talebine " ilişkin temyizde hukuki yararının bulunduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında daha önceden aynı suçtan erteleme ve denetim kararı verildiğinden bahisle kamu davasının ertelenmesi kararı verilmeksizin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması istemiyle doğrudan dava açılmıştır .
B. Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
C. Sanığın istinaf başvurusu ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararı ile Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli kararı kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; pişman olduğuna ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre;
Hakkında yağma suçu nedeniyle hakkında başlatılan soruşturma kapsamında; sanığın yaklaşık 7-8 senedir uyuşturucu madde kullandığını ifade etmesi üzerine alınan idrar örneği üzerinde yapılan inceleme sonucunda Nevşehir Devlet Hastanesince düzenlenen 14.02.020 tarihli raporda idrarında uyuşturucu maddelerden Amfetamin bulunduğu anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suç sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulüne Göre;
Hakkında uyuşturucu madde kullandığına ve/veya bulundurduğuna yönelik herhangi bir ihbar, şikayet veya istihbari bilgi bulunmayan sanığın olay tarihinde başka bir suç nedeniyle ifadesi alınırken uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine yaptırılan analiz sonucunda uyuşturucu kullandığının tespit edildiği, bu nedenle sanığın kendi suçunu ortaya çıkardığı anlaşılmakla sanık hakkında bu eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ve yargılama giderleri yönünden de düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Uyuşturucu madde kullandığını belirterek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 3.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.