YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/12389 E.  ,  2024/2726 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1074 E., 2022/1918 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM : Düşme (ilk derece hükmü kaldırılarak)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli ve 2019/780 Esas, 2021/68 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfı nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2021/1074 Esas, 2022/1918 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık vekilinin temyiz sebepleri özetle;
Mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Edinilen istihbari bilgilerde sözü edilen aracın olay tarihinde seyir halinde görüldüğü, araca yapılan dur ihtarı sonrası aracın kaçmaya çalıştığı ve bu sırada şoför koltuğu tarafındaki pencereden temyiz dışı sanık ... tarafından şeffaf poşet atıldığının görevlilerce görüldüğü, atılan poşet bulunup incelendiğinde içerisinde esrar bulunduğunun görüldüğü, araç içerisinde bulunan sanıkların yakalandığı, aracın şoför koltuğunda Metin'in, ön yolcu koltuğunda sanığın, arkada ise Mehmet Oğuzhan'ın olduğunun görüldüğü, ayrıca aracın şoför koltuğunun altında 1 parça uyuşturucu maddenin de ele geçirildiği maddi vaka olarak kabul edilmiştir. Sanıkların kullanıcı oldukları yönünde savunmalarda bulundukları, araçta ele geçirilen ve araçtan atıldığı sabit görülen maddenin miktarının kullanım sınırlarında olduğu, olayda kolluk kuvvetlerince herhangi bir somut alışverişin görülmediği, sanıkların ele geçirilen maddeyi başkasına devir veya tedarik etme hususunda herhangi bir davranış içerisine girdiklerinin de tespit edilemediği, ihbarın tek başına mahkumiyete yeterli bir delil olmadığı ve yan delillerle desteklenmesi gerektiği, yapılan bütün araştırmalara rağmen sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerinin kesin ve net deliller ile ispatlanamadığı, sanıkların üzerilerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediklerinin sabit olmadığı kanaatine varılmış ancak yapılan yargılama, toplanan deliller ve oluşan vicdani kanaate göre sanıkların kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işledikleri sabit görülmüştür. Sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlali ile kaldırıldığı görülmekle hükmü açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Ele geçen uyuşturucu maddenin niteliğine ve miktarına göre kullanım sınırında olduğu, bu maddeyi başkalarına verdiğine veya sattığına dair aleyhine delil de bulunmadığından, sanık ... yönünden ilk derece mahkemesinin suç vasıflandırması isabetli olmakla birlikte; Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan benzer suçlara ilişkin kayıtların kontrolünde; sanığın 10.11.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan kamu davasında eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/296 Esas ve 2018/457 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 02.11.2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın dava konusu eylemi anılan kararın denetim süresi içerisinde işlediği belirlenmekle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca; "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü gereğince temyiz konusu eyleme ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2021/1074 Esas, 2022/1918 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.