YARGITAY 8. CEZA DAIRESI

8. Ceza Dairesi         2024/12288 E.  ,  2025/2559 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1508 E., 2021/1812 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2018/855 Esas, 2019/577 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 2. cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1812 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak, 2313 sayılı Kanun’un 23/5. maddesinin 1. cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın, kendi ihtiyacı için esrar elde etmek amacı dışında hareket ettiğini gösterir delil bulunmadığına, evde ele geçirilen uyuşturucu maddenin yıllık kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanık ve oğlu Kurtuluş'un ikamet ettiği evin çatı katında uyuşturucu madde yetiştirildiği ihbarı üzerine, bahsi geçen adreste yapılan aramada teras kısmında saksılar ve toprak torbalara ekilmiş 50 kök kenevir, uyuşturucu madde yetiştirmede kullanılan cihazlar, uyuşturucu madde yetiştirme usulünü anlatan yazıların ele geçirildiği, bu bitkilerin sonradan alınan uzmanlık raporuna göre net 7.950 gram gelen THC ihtiva eden hint keneviri bitkisi olup elde edilebilecek esrar miktarının 795 gram olduğunun tespit edildiği, bu şekilde alınan numunelere el konulduğu, haricindeki hint kenevirlerinin imha edildiğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık müdafiinin eksik inceleme ve suç vasfına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2021/1812 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.