YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/1177 E.  ,  2024/4368 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2770 E., 2022/1805 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ
A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2021/43126 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 63 üncü, 54 üncü, 55 inci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/297 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2770 Esas, 2022/1805 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde usulü ve maddi hataların ve takdire ilişkin hataların olduğuna, istinaf kararının gerekçe içermediğine, talebe rağmen keşif yapılmadığına, tutanak tanıklarının gözlemin nereden yapıldığına ilişkin soruya gerekçesiz olarak yanıt vermediğine, tanıkların kolluk baskısı ile verdikleri soruşturma beyanlarına dayanılarak hüküm verildiğine, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, olay tutanağı ile tutanak tanıklarının beyanlarının çeliştiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olay sanığın uyuşturucu kullanıcısı tanıklara madde sattığına ilişkindir.
Dosyada mevcut olay, yakalama ve fiziki takip tutanaklarına göre, sanığın uyuşturucu kullanıcısı tanıklarla buluşarak madde alışverişini gerçekleştirdiğinin görüldüğü anlaşılmıştır.
Ele geçirilen maddelerin yapılan kriminal incelemesi neticesinde sentetik kannabionid maddesi ihtiva ettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dosya bir bütün olarak incelenip değerlendirildiğinde; alınan istihbari bilgi üzerine fiziki takibe başlandığı, yapılan fiziki takipte alıcı tanıklar ile sanık arasındaki uyuşturucu madde alışverişinin tutanak tanığı tarafından görüldüğü, alıcı tanıkların soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldıklarını ve sanığı canlı olarak teşhis ettiklerini beyan ettikleri, alınan uzmanlık raporuna göre ele geçirilen uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid ihtiva ettiği, sanığın kaçarken yere attığı uyuşturucu maddenin ambalajı ile duvar dibinde ele geçirilen ve kullanıcı şahıslardan çıkan ambalajların birebir aynı olduğu, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, alıcı tanıkların kovuşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi sanıktan almadıklarını beyan ettikleri görülse de bu beyanların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun anlaşıldığından itibar edilmediği, tüm dosya kapsamından sanığın madde alıcısı tanıklara para karşılığında uyuşturucu satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği sabit görüldüğü gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması hususu eleştirilip, hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük ........,'e uyuşturucu madde sattığının iddia ve kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2770 Esas, 2022/1805 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.