YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2024/1067 E.  ,  2024/5044 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1300 E., 2022/630 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.
2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli 2022/1300 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, ele geçen uyuşturucu maddelerin İ.A.'ya ait olduğuna, suçun sübutu halinde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.
2. Olay, arama, elkoyma ve yakalama tutanağına göre; kolluk görevlilerinin devriye görevi ifa ettikleri sırada sanığın 34....57 plakalı yolcu otobüsünden üç valiziyle birlikte indiği, sanığın yanına gidildiği, sorulara tutarsız cevaplar verdiği ve tedirgin davranışlar sergilediği, bunun üzerine usulüne uygun arama emrine istinaden valizinde yapılan aramada 2 parça halinde sentetik kannabinoid ele geçtiği belirlenmiştir.
3. Sanık aşamalarda, suçunu tevil yollu ikrar etmiştir.
4. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 06.11.2020 tarihli raporu ile ele geçen toplam 969,1 gram maddenin sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA etken maddesi içerdiği tespit edilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın aşamalarda ele geçirilen uyuşturucu maddeyi İstanbul'dan getirdiğine yönelik tevil yollu ikrarda bulunduğu, suça konu maddenin kullanım sınırının üzerinde olduğu dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği; ele geçen maddenin niteliği ve miktarı göz önüne alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği; sanığın uyuşturucu madde aldığını beyan ettiği kişiler hakkında daimi ara kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması hususu eleştirilip, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine rağmen alt hadden ceza verildiğinden bahsedilmesi, müsadere kararı verilirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi, Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmaması, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesi ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalarda suçunu ikrar ettiği, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1300 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.