YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/975 E.  ,  2023/3962 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Sanık hakkında Nusaybin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2014 tarihli kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2014 tarihli kararı, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmediği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; dava zamanaşımı gerçekleştiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, zor kullanılmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılanın babası olan sanığın, olay günü, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak cebir ve tehditle bulunduğu ikametten alarak aracına bindirip rızası dışında kendi ikametine götürmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararın gerekçesinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca arttırım yapıldığı belirtilmiş ise de, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi olarak gösterilmesi sonuç cezaya etki etmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Dosya kapsamında yer alan, katılan hakkında alınan 30.12.2012 tarihli adli rapor, katılan beyanı, olay tutanağı, temyiz dışı diğer sanıkların beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cebir ve tehdit ile katılanı rızası dışında alıkoyarak üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nusaybin 2. Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.