YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/567 E.  ,  2023/6581 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/392 E., 2019/642 K.
SUÇLAR : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Kasten Yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ...'in yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 19.04..2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli kararının, sanıklar ..., ... ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mihalıççık Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından 1 yıl 8 ay hapis ve 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna yöneliktir.
2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi, katılanın ifadesinin çelişkili olduğuna, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçların unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.
3. Sanık ...'ın temyiz istemi, katılanın ifadesinin çelişkili olduğuna, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin delil olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
Sanıkların yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri belirlenerek sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
Sanıkların eylemlerini cebir kullanarak gerçekleştirdikleri belirlenerek sanıkların yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri belirlenerek sanıkların mahkumiyetine dair karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ...'in temyiz talebine yönelik olarak;
Sanık ...'in yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 19.04..2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı belirlenmiştir.
B. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak
1. Olay tarihinde sanıkların temyiz dışı sanıklarla beraber katılanı darp ettikleri, zorla araca bindirerek hayvanların su içmek için kullandığı çeşme denilen yere götürdükleri, burada atılanı darp ettikten sonra bırakarak olay yerinden gittikleri anlaşılmıştır.
2. Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı ifadeleri, sanıklar savunması, tanık anlatımları ve tüm dava dosyası kapsamından, bölge adliye mahkemesinin sanıklar hakkında verdiği kararda isabetsizlik bulunmamış olup sanık ... müdafii ile sanık ... 'ın katılanın ifadesinin çelişkili olduğuna, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin delil olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3. Bölge adliye mahkemesinin yaralama suçunun vasfına yönelik tespitinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
A.Sanık ...'in temyiz talebine yönelik olarak
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere;Sanık ...'in yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 19.04.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi1 7. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli kararında sanık Oğızhan müdafii, sanık ... ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.