YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/551 E.  ,  2023/5506 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/111 E., 2022/477 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.08.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmolunmasına karar verilmiştir.
3. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 2020/7381 Esas, 2021/1312 Karar sayılı kararı ile suçun vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan erteli 9 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, borcunu ödememek için suçlamada bulunduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın mağdurun anlatımına göre yanında 8 kişi varken kahvehanesine gelerek kolundan tutarak zorla araca bindirip bir arsaya götürerek darp ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Mağdurun bozmadan önce 04.10.2012 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan ettiği tespit edilmiştir.
1. Sanık ile mağdurun arasında hukuki ihtilaf nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde alacağını alamayan sanık ...'in yanında bulunan şahıslarla mağdurun işlettiği kahvehaneye geldiği, mağduru kolundan tutarak zorla bir araca bindirdiği, araç içerisinde darp ettiği, mağduru öncelikle bir yazıhaneye buradan da boş bir arsaya götürerek darp ettikleri, mağdurun bayılması üzerine olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmıştır.
2. Mağdurun alınan doktor raporunda, vücudunda darp cebir izine rastlanıldığının ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtildiği tespit edilmiştir.
3. Hakkında beraat kararı verilen sanık ... Yakut'un alınan savunmalarının mağdur ifadesi ile benzerlik gösterdiği ve sanık ... ile yanındakilerin mağduru boş bir arsaya götürerek darp ettiğini, kendisinin araya girdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
4. Sanığın yanında bulunan ve hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile mağduru kolundan tutmak sureti ile zorla araca bindirerek boş bir arsaya götürmeleri şeklinde gerçekleşen olayda sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
5. 26.04.2022 tarihli celsede Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.02.2021 tarihli ve 2020/7381 Esas, 2021/1312 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamına aykırı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
6. Yerel mahkemenin gerekçesinde mağdurun zorla götürüldüğünü kabul etmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurularak çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.
7. Sanık hakkında hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlenmesine rağmen yeterli gerekçe gösterilmeksizin erteleme süresinin azami sınırdan belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli kararına karşı sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.