YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4892 E.  ,  2024/2606 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/403 E., 2023/568 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın, 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.06.2023 tarihli kararıyla hükmün denetime elverişsiz şekilde gerekçesiz açıklanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçtan hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdur ...'ın evinde arkadaşları ile doğum günü kutlaması yaparken, arkadaşı olan tanık A.Ü.'nün babasına sigara almak için diğer tanık H.G.B. ile birlikte evden çıktıkları, tanık A.Ü.'nün evine uğradıktan sonra eve geri dönerlerken sanık ... ve tanık M.T.'nin mağdurun yolunu kestiği, sanık ...'ın mağdur ...'a bıçak çekerek mağduru zorla bir istikamete doğru götürmeye başladıkları bu sırada sanığın, mağdurun gözüne yumruk attığı, tanık H.G.B.'nin, olayı mağdurun ailesine haber vermesiyle olay yerine gelen mağdurun annesi ile ağabeyinin ihbarı üzerine kolluk tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Tanık H.G.B.'nin, mağdurun, sanık tarafından alıkonulduğunu mağdurun ailesine haber vermesi üzerine kolluk tarafından yakalanan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünde yer alan "kendiliğinden serbest bırakma" şartı gerçekleşmediği halde, anılan düzenleme uyarınca cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1.Dosya kapsamında yer alan, 14.03.2013 tarihli adli muayene raporu, olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, tanıklar A.Ü. ve H.G.B.'nin alınan ifadeleri ile tanık M.T.'nin beyanı ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, olay tarihinde 18 yaşından küçük mağduru bıçakla ve yumruk vurmak suretiyle zorla alıkoyduğu, tanığın durumu mağdurun ailesine haber vermesi üzerine sanığın kolluk tarafından yakalandığı böylece üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.