YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4790 E.  ,  2024/1511 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/769 E., 2023/922 K.
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli kararı ile iftira suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf itirazları yerinde görülerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiğine, beraat gerekçesine göre de sanık hakkında suç üstlenme suçuna azmettirme suçundan ihbarda bulunulup dava açılmasının sağlanmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ...' ın sevk ve idaresindeki araçla yaralamalı trafik kazası meydana geldiği, sanığın kazaya karışan aracı kendisi kullandığı halde aracı mağdur ...' in kullandığını beyan etmek suretiyle asılsız suç isnadıyla iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
İlk Derece Mahkemesince, "... sanığın işlemediğini bildiği halde mağdurun olay tarihinde söz konusu aracı kullandığını beyan ederek meydana gelen trafik kazası nedeniyle mağdurun soruşturma geçirmesini sağlamak ve suçtan kurtulmak amacıyla mağdura iftira attığı..." gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Bölge Adliye Mahkemesince; "...Sanığın aşamalarda vermiş olduğu savunma içerikleri, olay sırasında, aracı kendisinin ceza almaması için mağdurun kullandığı yönünde mağdur ile anlaştıkları, mağdurun bunun için aracın ön koltuğuna geçtiği, kendisinin bu sebeple mağdurun ismini verdiği yönündeki aksi ispat edilemeyen savunmasının içeriği ile sanığın iftira kastı ile eylemi gerçekleştiğinin sabit olmaması nedeniyle; Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 30/09/2014 tarih, 2014/949E, 2014/9812 K sayılı ilamı ile birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iftira suçunun unsuru olarak aranan özel kastının olmadığı ve sanığın eyleminin Anayasal hak olan savunma hakkının kullanılma sınırları içerisinde kaldığı anlaşıldığından bu haliyle müsnet suçun unsurlarının oluşmadığı..." gerekçesiyle sanığın, iftira suçundan mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdur anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, trafik tespit tutanağı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiğine, beraat gerekçesine göre de sanık hakkında suç üstlenme suçuna azmettirme suçundan ihbarda bulunulup dava açılmasının sağlanmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.