YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4662 E.  ,  2024/1793 K.
"İçtihat Metni"BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/66 E., 2022/276 K.
SUÇ : Parada Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Maden Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Maden Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte olduğunu bilmeden bulduğu parayı bu niteliğini bilerek tedavüle sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi gereğince 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 12 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2020/9213 Esas, 2022/13630 Karar sayılı kararı ile "... sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu..." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesi 13.07.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 197 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, yedinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak öncesinde sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddenin son fıkrasındaki hüküm uyarınca sanığın 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 54 üncü maddesi uyarınca sahte banknotun müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; kararın usul ve kanuna olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, kamyon şöförü olan sanığın olay günü dinlenme tesisinde 25,00 TL'lik yemek yediği, karşılığında mağdura 200,00 TL'lik sahte banknot vererek 175,00 TL para üstü almak suretiyle sahte parayı tedavüle sokarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2- Türkiye Cumhuriyeti ... Malatya Şubesi'nin sahte banknot inceleme ve değerlendirme raporunda, ele geçirilen banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirtilmiştir.
3- Suçtan zarar gören ile tanığın soruşturma aşamasında yapılan teşhise göre sanık ...'yı teşhis ettikleri anlaşılmıştır.
4.İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 06.10.2022 tarihli ve 2020/9213 Esas, 2022/13630 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun beyanları, ... raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın muhafaza ettiği sahte paraları düşük tutarlı alışveriş yapmak suretiyle tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
2. Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 gün ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Maden Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
3. Sanık hakkında sonuç itibariyle adli para cezasına hükmolunması karşısında yasal düzenleme ve kazanılmış hak gereği 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesi 13.07.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere "CMUK 326 maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1.800,00 TL üzerinden infazına, paraya çevrilen cezanın 12 eşit taksitle sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi, (5) ve (8) maddelerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi