YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/4232 E.  ,  2024/494 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/565 E., 2023/40 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.İstanbul 24. Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3..İstanbul 24. Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarih, 2020/31666 Esas, 2022/9906 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçu yerine başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle ve sair sebeplerle bozma kararı verilmiştir.
4.Bozma kararı sonrası, İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 25,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, katılanın eşinin iş yerinde çalışan sanığın, yakıt ödemesi için aldığı katılana ait kredi kartını şahsi amaçla kullanıp alışveriş yapmak ve nakit para çekmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temel cezada önce artırım, sonra indirim yapılacağı gözetilmeksizin etkin pişmanlık nedeni ile aynı Kanun'un 168 inci maddesinin ikinci fıkrası uygulanmasından sonra, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezada artırım yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, tanık beyanları, sanığın tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, bozma kararı sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz sebepleri reddedilmekle birlikte, sadece sanık tarafından temyiz edilen 22.12.2015 tarihli mahkumiyet hükmünde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşısında, bozma kararı sonrası oluşturulan hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi ve gerekçeli karar başlığında suç adının başkalarına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama yerine bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık olarak yazılması isabetli bulunmamış olup bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli, 2022/565 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, gerekçeli karar başlığında "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" olarak yazılan suç adının "başkalarına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" olarak değiştirilmesi ve hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükmüne ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.