YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3942 E.  ,  2023/10547 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1883 E., 2022/103 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında, İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulan “hapis cezasından çevrili 4000 TL ile doğrudan verilen 2000 TL adli para" cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin hakkı olmayan yere tecavüz suçun yönünden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği ön incelemede tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca kamu davaları açılmıştır.
2. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 4.000,00 TL ile doğrudan verilen 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın ankraja konu inşaata başlamadan önce yan parsel maliki olan ...'dan muvafakat alındığına, söz konusu ankraj nedeniyle rogarların zarar görmediğine, katılana ait araziye zarar verilmediğine, aksine bu işlemin fayda sağladığına, ankraj işleminin yer altından çelik halat gönderilmek suretiyle yapılması nedeniyle sanığın katılana ait araziyi zapt etme kastı bulunmadığına, sanığın bu işlemi yaparken belediyeden onaylı projeye istinaden yaptığına,sanığın belediyeden onaylı projeye istinaden yapılan işlemin işgal olabileceğini düşünmediğine, sanıkların katılan ...'e ait halatları kesme eylemlerinin katılan ...'e ait taşınmaz üzerinde yaptıklarına, halat kesme eyleminin haksız saldırının defi ve meşru müdafaa kapsamında kalmayacağına, meşru müdafaa şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay katılan sanık ...'nun ... mahallesinde kendisine ait alanda inşaat yaparken katılan sanık ...'a ait araziye onun izni ve rızası dışında çelik halatlar döşeyerek işgal ettiği, bu olay üzerine katılan sanık ...'un işçisi sanık ...'a emir ve talimat vererek katılan sanık ...'na ait inşaat alanında bulunan çelik halatları kestirmek suretiyle mala zarar verdikleri iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
Sanık ...'in katılan ...'e ait taşınmaza herhangi bir tasarrufta bulunması, olayımızda demir döşemesi için izin alması gerekirken böyle bir izin almadan mülkiyet hakkına tecavüz ederek demir boru döşediğinin anlaşılması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmiştir.
Sanıklar ... ve Hüseyin Uğurlu 'nun katılan sanık ...'in kendi taşınmazına yönelik haksız bir saldırısını engellemek amacıyla söz konusu demirleri kestirdiği, bu haksız saldırıya karşı orantılı bir tavır göstermiş oldukları anlaşıldığından sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;
Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu bakımından; 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulamasında, infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Kanun'a aykırı, katılan sanık müdafinin istinaf iddiaları bu nedenle yerinde ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, katılan sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı bölümden "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.
Sanıklar ... ve Hüseyin Uğurlu hakkında mala zarar verme suçu bakımından;
Katılan sanık ...'nun ... Mimarlık isimli şirketin sahibi olduğu, ... Mahallesi ... Caddesi No:28 adresinde devam eden inşaat faaliyeti kapsamında, inşaat tekniği açısından gerekli olan çelik halat döşeme işlemini katılan sanık ...'a ait taşınmazın zemini altına bilgi ve rızası olmadan tesisi nedeniyle zarar gören rögar nedeniyle oluşan neticenin ortadan kaldırılması bakımından haksız saldırının defi kapsamında olacak şekilde sanık ...'un talimatıyla sanık ... tarafından çelik halatların kesilmesi şeklinde gerekleşen olayda, sanıkların zarar verme eylemi 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesi gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Katılan sanık ...'nun kendisine ait inşaatın faaliyeti kapsamında, katılan sanık ...'a ait taşınmazın zemini altına bilgi ve rızası olmadan çelik halat tesis etmesi nedeniyle zarar gören rögar nedeniyle oluşan neticenin ortadan kaldırılması bakımından haksız saldırının defi kapsamında
olacak şekilde sanık ...'un talimatıyla sanık ... tarafından çelik halatların kesilmesi şeklinde gerekleşen olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığından, bahisle bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
1. Sanık ... hakkında, İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulan “hapis cezasından çevrili 4000 TL ile doğrudan verilen 2000 TL adli para " cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin hakkı olmayan yere tecavüz suçun yönünden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli kararında katılan müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.