YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3392 E.  ,  2024/4474 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/267 E. 2021/325 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 04.05.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/10152 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90164 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90164 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2021 tarihli kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de;
5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, Mahkemece ikinci kez tekerrüre esas alınan Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/477 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 27/02/2017 olup, anılan kararın inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 16/06/2016 tarihinden sonra kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı cihetle, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 14/02/2012 tarihinde kesinleşmiş olup 13/08/2017 tarihinde infaz edilen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2011 tarihli ve 2011/115 Esas, 2011/187 sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu sabit olmakla birlikte, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, hükmedilen cezanın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2011 tarihli ilamı nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrası;
"(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır."
Şeklindeki düzenleme gereği, hükümlünün adli sicil kaydında bulunan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2011/115 Esas, 2011/187 Karar sayılı, 14.02.2012 kesinleşme tarihli kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, inceleme konusu suç tarihinden sonra 27.02.2017 tarihinde kesinleşen Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/267 Esas, 2021/325 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2011/115 Esas, 2011/187 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' ibaresinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.