YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3286 E.  ,  2024/491 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/394 E., 2023/317 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Of Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8.Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarih, 2019/7816 Esas, 2022/6140 Karar sayılı ilamı ile, "...sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f ve 109/5. maddelerinde düzenlenen cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," hukuka aykırı bulunarak bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma kararı sonrası, Of Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği, katılan mağdurun rızasının bulunduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, cinsel amaçla hareket etmediğine ilişkindir.
2.Katılan vekilinin temyiz isteği, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük katılan mağdur ile sanığın arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde akşam saatlerinde sanık ve mağdurenin buluşarak gezdikleri, mağdurenin ailesinin onun evde olmadığını fark edip kolluğa başvuruda bulunduğu, bu şekilde soruşturma başladıktan sonra sabah saatlerinde sanığın mağdureyi evine geri getirdiği, böylece sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın temyiz talebi yönünden;
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi reddedilmiştir.
2. Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin ilk fıkrasındaki, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 325 inci maddesinin birinci fıkrası ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün ikinci bendinde açıklanan nedenle Of Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2022/394 Esas, 2023/317 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin ilk fıkrası uyarınca 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine...” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.