YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3164 E.  ,  2023/10545 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/491 E., 2016/138 K.
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8 Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/4035 Esas, 2017/12224 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.09.2023 tarihli ve KD-2023/89269 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde tanımlanan ''nitelikli mala zarar verme'' suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suçun işlendiği 25.01.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar geçen sürede dolduğunun anlaşılması nedeniyle hükmün bozulmasına ve 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde tanımlanan ''nitelikli mala zarar verme'' suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suçun işlendiği 25.01.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar geçen sürede dolduğunun anlaşılması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/4035 Esas, 2017/12224 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/4035 Esas, 2017/12224 Karar sayılı ilamı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre, nitelikli mala zarar verme suçunda 15-18 yaş aralığındaki çocuklar açısından; asli zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 12 ay olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.