YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3030 E.  ,  2023/9850 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/118 E., 2022/2468 K.
SUÇ :6136 sayılı Kanun'a Aykırılık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akçaabat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.03.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; silahın, hatıra vasfında olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine, re'sen gözönünde bulundurulacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, başka bir suç soruşturması kapsamında sanığın evinde ve eklentilerinde yapılan aramada 1 adet mauser marka tüfek ve parabellum marka tabanca ve fişeklerin ele geçtiği, sanığın, sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri bulundurmak suretiyle 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince, "... sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirdiğine ve bahse konu tüfek, tabanca ve fişekleri bulundurduğuna dair kuşkuyu aşan yeterli ve kesin herhangi bir delil bulanamadığı, sanığın ikametinden ele geçirilen tesadüfi delillerin el koyma işleminin yapılmaması nedeniyle ele geçirilen tüfek, tabanca ve fişelerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususları da nazara alındığında müsnet suçun sanık tarafından işlenip işlenmediği hususunun kuşkulu kaldığı, sanığın 6136 Sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz ve vahim netilikte tüfek bulundurduğuna ve yine sanığın üzerine atılı 6136 Sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu işlediğine dair yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, ceza yargılamasının evrensel ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" de nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması..." gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; "...İnceleme konusu olayda sanık 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz tüfek, tabanca ve fişeklerin dedesinden miras kaldığını, babası ve amcalarının bu tüfek, tabanca ve fişekleri kimin bulunduracağı konusunda konuşup anlaştıktan sonra bu yönde tasarrufta bulunmak üzere kendisine ait evde bulundurduğunu beyan ederek atılı suçu tevilli şekilde ikrar ettiği, yapılan arama sırasında ele geçirilen suç konusu eşyayı rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, arama kararında ve icrasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, taşınması bulundurulması veya kullanılması bizatihi suç teşkil eden eşyanın, başka bir suça ilişkin alınan arama kararının icrası sırasında tesadüfen bulunması halinde ayrıca el koyma kararının alınmasına gerek olmadığı, Yargıtay'ın bu yöndeki içtihatının süreklilik kazandığı, dolayısıyla Yerel Mahkemenin bu yöndeki hukuki nitelendirmede hataya düştüğü, Dairemizce kabul edilen oluş şekline göre de, sanığın üzerine atılı bulunan Sayı ve Nitelik Bakımından Vahim olan Silah veya Mermileri Satın Alma Taşıma ve Bulundurma suçunu işlediği,..." gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.11.2020 tarihli uzmanlık raporu, Ankara Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.11.2022 tarihli uzmanlık raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin, silahın, hatıra vasfında olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/118 Esas, 2022/2468 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.