YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/3009 E.  ,  2024/482 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2175 E., 2022/1866 K.
SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2020 tarihli iddianamesi ile genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi (Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme) suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 28.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin, 11.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının hüküm fıkrasından sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkarılarak "CMK 223/2(e) maddesi gereğince BERAAT'ine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;
*Dinlenen tanık ve sanığın beyanlarına göre suçun sabit olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine,
*Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle istinaf incelemesinin duruşmalı yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, olay günü yanına aldığı av tüfeği ile tarlasına giderken yolda eniştesi olan tanık A.T. İle karşılaştığı, taraflar arasında eskiye dayalı para meselesi yüzünden tartışma çıktığı, tartışmayı duyan tanık H. M. nin araya girerek tarafları sakinleştirdiği esnada bir el patlama sesi duyulduğu, sanığın bu şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Olay yerinde yapılan incelemede ateşlenmiş herhangi bir boş fişeğin bulunmadığı, kamera kayıtlarının incelenmesinde sanık tarafından tüfekle ateş etme olayının görülmediği, tanıklar A.T. ile H.M. nin beyanlarına göre olay günü sanık ile aralarında sadece sözlü münakaşa olduğu ve silahla ateş etmediği şeklindeki beyanları ile sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmasının aksine, cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında kurulan mahkumiyet kararının hüküm fıkrasından sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkarılarak "CMK 223/2(e) maddesi gereğince BERAAT'ine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.
2. Dosyanın incelenmesinde; sanığın aşamalardaki savunmalarında ısrarla atılı suçlamayı kabul etmediği, dinlenen tanıklar A.T. , H.M. ve A.M. nin de değişmez beyanlarında bir el patlama sesi duyduklarını ancak sesin uzaktan geldiğini söyledikleri, tanık B.M. nin beyanlarının ise çelişkili olduğu, kollukça tutulan olay yeri inceleme raporunda ilgili yerde boş fişek bulunamadığının bildirildiği, yine tüfek üzerinden elde edilen izlerin sanığa ait olmadığının tespit edildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/2175 Esas sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.