YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2722 E.  ,  2023/6631 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2068 E., 2023/2023 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2022 tarihli iddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 04.04.2023 tarihli kararıyla sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 15 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; istinaf mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın olaylarla bir ilgisinin bulunmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, şüpheye dayalı karar verildiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; hukuka ve usule aykırı kararın bozulması gerektiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğinin sabit olduğuna, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin sanık hakkında uygulanamayacağına, mahkumiyete yeterli kesin ve sabit bir delil bulunmadığına, mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.
3. Sanık ...' in temyiz isteği; olayla ilgisinin bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olay, sanıklar ... ve ...' in, hakkındaki hüküm istinaf aşamasında kesinleşen diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müştekileri tehdit edip, zorla araca bindirdikleri ve getirdikleri evde darp ve tehdit ederek hürriyetlerini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde, müştekileri, zorla sanık ...' e ait araca bindirdikleri, araç içerisinde müşteki ...' ın darp edildiği, sanık ...' e ait evde de müşteki ...' ın bağlandığı ve müşteki ... ve ...' in sopa ile darp edildiği ve bu suretle silahla ve cebir ve tehdit kullanılarak hürriyetlerinden yoksun bırakıldıkları kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ayrı fiillerle işledikleri, suçun mağdur sayısınca oluştuğu düşünülmeden zincirleme suç hükümleri uygulanarak hüküm kurulması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığına ilişkin eleştiride bulunulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve sanık ... ve sanık ...' in istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre, sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, petrol istasyonunda bulunan müştekileri zorla araca bindirerek, sanık ...' in ikametine götürüp cebir ve tehditle hürriyetlerini kısıtladıkları olayda müştekilerin birbirlerini destekleyen anlatımları, bu anlatımlara uygun yaralanmaları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, adli raporlar, kamera görüntüsü izleme tutanağı, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesince belirlenen cezada hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... müdafiinin, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın olaylarla bir ilgisinin bulunmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, şüpheye dayalı karar verildiğine, sanık ... ve müdafiinin, hukuka ve usule aykırı kararın bozulması gerektiğine, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğinin sabit olduğuna, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin sanık hakkında uygulanamayacağına, mahkumiyete yeterli kesin ve sabit bir delil bulunmadığına, mahkumiyet kararının bozulması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2023/2068 Esas, 2023/2023 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.