YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2691 E.  ,  2023/9786 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/337 E., 2021/105 K.
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2007 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2009 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,
109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresinde işlemiş olduğu suç nedeniyle yapılan ihbar üzerine Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi 04.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar vermiştir.
4. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/27634 Esas, 2020/14720 Karar sayılı kararı ile "…Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 14.01.2010 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerisinde 19.06.2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlediği ve verilen hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih 2014/8-145 Esas - 2015/145 sayılı kararında vurgulandığı üzere 5271 sayılı CMK.nın 231/11. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesinin yeterli olduğu, kanun maddesinde hükmün verildiği anda kesin nitelikte olup olmamasına dair bir ayrım yapılmadığı gözetilmeden hükmün açıklanması yerine, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi suça ilişkin ceza zamanaşımının dolduğuna, sanığın suçu işlediğini gösterir somut delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olaydan bir iki gün önce sanıklar ... ve ...'ın oğlu, sanık ...'nin kaynı olan ... 'ın mağdur ... 'nun arkadaşı ... tarafından bıçaklandığı, olay günü ... ile ...'yu yolda gören ... 'ın, telefonla durumu sanık ... ile anne ve babasına bildirdiği, sanık ... ve diğer sanık ...'ın olay yerine geldiği mağdur ... 'yu zorla araca bindirdikleri, perşembe pazarı mevkiine götürüp araçtan indirdikleri sanık ...'ın buraya gelip sopa ile dört kez mağdura vurduğu mağduru tekrar araca bindirip kale mevkiine zorla götürdükleri orada mağdurun arkadaşı ...'ı aradıkları, bulmayınca mağduru orada bırakıp olay yerinden ayrılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Olaydan önce sanığın kaynı olan ... 'ın katılan ... 'nun arkadaşı olan ... tarafından bıçaklandığı, bu olayla katılanın ilgisinin bulunmadığı, dolayısıyla haksız tahrik şartlarının oluşmadığı, ayrıca sanıkların katılanı hürriyetinden alıkoyduktan sonra bu suçun unsurunu oluşturmayacak biçimde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları hususları gözetildiğinde, şartları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu ve 110 uncu maddelerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
... 'ın olaydan birkaç gün önce ... tarafından bıçaklandığı, olay günü ... 'ın ..., ... ve ... ile karşılaştığı, telefonla diğer sanıklara haber verdiği, sanıkların ... 'ın bulunduğu yere geldikleri, mağdur ... 'yu olay yerinden kaçan ...'ı bulmak için zorla sanık ...'a ait araca bindirdikleri, alınan doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde mağduru darp ettikleri, ...'ı bulamayınca mağdur ... 'yu bıraktıkları tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.20211 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.12.2023 tarihinde karar verildi.