YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2622 E.  ,  2023/8290 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1323 E., 2023/180 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2014 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kasten yaralama suçundan 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararıyla, eylemin bütün halinde cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delil yetersizliğine, 5237 sayılı Kanun'un 109/3-a maddesinin uygulanmayacağına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılan ile aralarında husumet bulunan sanık ...'nın bir dükkan önünde yolda karşılaştıkları, birlikte konuşarak bir müddet boş bir araziye doğru yürüdükleri, arazinin olduğu yere geldiklerinde yanlarına tanıklar K. K. ile O. A.'nın da geldiği, burada sanığın, silahtan sayılan muşta ile dövdüğü katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, katılanın boynuna ip geçirerek sıkmaya çalıştığı, tanıklar Kamuran ile ...'ın olaya müdahale ederek engel olmaları üzerine katılanın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı böylece sanığın üzerine atılı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında 20.06.2014 tarihli teslim tesellüm tutanağı, 19.06.2014 tarihli katılan tarafından verilen şikayet dilekçesi, 19.06.2014 tarihli tutanak, 24.06.2014 tarihli Kriminal Rapor, 30.06.2014 tarihli tutanak, 15.06.2014 tarihli adli muayene raporu ile 16.07.2014 tarihli kati rapor ile tanıklar M.K, Ç.K. Ve O.A.'nın beyanları dikkate alındığında, sanığın, katılanı götürdüğü boş arazide silahtan sayılan muşta ile döverek hürriyetinden yoksun bıraktığı ve katılanın kaçarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci Maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci Maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.