YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2565 E.  ,  2023/8101 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/5 E., 2023/318 K.
SUÇ : İftira
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2010 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2010 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 2 ay 15 gün hapis cezası mahkumiyetine dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve itirazen kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararı ile verilen ceza, 1.500 TL adli para cezasına çevrilerek açıklanmıştır.
3. İlgili kararın sanık müdafi ve katılan ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13.12.2022 tarihli kararı ile, açıklanması geri bırakılan hükmün, aynen açıklanması gerektiği ve kabule göre, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmediği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak, Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 12 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, kastın bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmsı talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, katılanların görevlerini kötüye kullandıklarını beyan etmek suretiyle katılanlara iftira ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın 07.01.2010 tarihli şikayet dilekçesi ve ifadesinde, 06.01.2010 tarihinde meydana gelen olayın şüphelisi olan ...'in, geçen sene kendisine av tüfeği ile ateş ettiğini, ...'i de bıçakla yaraladığını, Jandarma Karakolunun hiçbir işlem yapmadığını beyan ettiği görülmüştür.
3. ...'in, 06.05.2009 tarihinde ... isimli kişi tarafından bıçakla yaralandığına dair 10.06.2009 tarihli kolluk fezlekesi ile, sanığın kendisine ateş edildiğine dair müracaatının bulunmadığına dair 16.02.2010 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
4. Sanık, 15.02.2010 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığında müşteki-şüpheli sıfatıyla ifadesinde, kendisine av tüfeği ile ateş eden olmadığını, şikayetinde geçen diğer olayla ilgili soruşturmanın yapıldığını, söylediklerinin yanlış anlaşıldığını beyan etmiştir.
5. Sanık savunmasında, karakolun kendisi ile ilgilendiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Olay ve olgular bölümündeki tespitler, oluşa uygun istikrarlı katılan ifadeleri ve sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, Mahkeme kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.