YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2461 E.  ,  2024/4484 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/408 E. 2019/412 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2017 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereği hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 3 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 10.07.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/13102 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57867 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57867 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, şüphelinin Ziraat Bankası ATM cihazından işlem yapmaya çalışan katılanın yanına yaklaştığı, ona yardımcı olabileceğini söylediği, katılanın da bunu kabul ettiği, katılanın banka kartını ve 250,00 Türk lirası parayı hesabına yatırması için sanığa verdiği ancak sanığın katılanın hesabına yatırdığı bu parayı akabinde kendi hesabına havale ettiği şeklinde olduğu Mahkemesince kabul edilen olayda, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 27/11/2017 tarihli ve 2015/23507 Esas, 2017/14597 Karar sayılı ilamındaki ''..Suça sürüklenen çocuğun müştekinin kendisinden yardım istemesi nedeniyle 300,00 TL'yi bankamatikten bankasız havale işlemi ile kendi hesabına gönderdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması, 2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..'' şeklindeki açıklamalar karşısında, sanık hakkında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildikten sonra sonucuna göre yargılama yapılması yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. a) Katılanın kolluğa müracaatında, 06.08.2016 tarihinde Ziraat Bankası ATM'sinden para yatırmak istediği sırada işlemi yapamaması nedeniyle arkasında bulunan bir şahsın kendisine yardım etmek istediğini söylemesi üzerine kabul edip kartını, 250,00 TL parayı ve paranın yatırılacağı hesap numarasını bu şahsa verdiğini, bir süre sonra işlemin gerçekleştiğini söyleyerek şahsın kendisine kartı iade edip gözden kaybolduğunu belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.
b) Katılanın hesap hareketlerinden paranın havale edildiği şahsın hükümlü olduğunun tespiti üzerine alınan savunmasında, katılanın hesabından kendi hesabına havale yaptığına dair ikrarda bulunduğu ve kovuşturma aşamasında hükümlünün katılanın zararını giderdiği belirlenmiştir.
2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, bankamatikten işlem yapmaya çalışan katılana yardım etme bahanesi ile yaklaşarak kartını ve parayı alarak katılanın göndermek istediği hesap numarası yerine parayı kendi hesabına aktarması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğundan Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.

...