YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2446 E.  ,  2024/4491 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2007/44 E. 2008/462 K.
HÜKÜMLÜ : Ali Tava (Cantürk)
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2006 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kemer Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 9 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik sanığın süresinden sonra temyiz başvurusunda bulunması nedeniyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.07.2013 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/1833 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58304 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58304 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/25654 Esas, 2015/23728 karar sayılı ilamında yer alan "Sanık hakkında doğrudan hükmedilen gün adli para cezasının Türk Ceza Kanunu'nun 1/2
52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği ve bu hususta tavzih kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, .." şeklindeki açıklama nazara alındığında, Kemer Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2009 tarihli ve 2007/44 Esas, 2008/462 sayılı Ek Kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,
2. 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 25 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Hükümlü hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na oy birliğiyle TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.