YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2283 E.  ,  2023/9729 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/152 E., 2023/196 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlarin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Hakkari Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 tarihli kararı ile;
a. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
b. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 2 kez açılan 2.920,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 30.03.2012 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.02.2016 tarihli kararıyla "sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen sonuç adli para cezalarının miktarlarına göre, doğrudan hükmedilen adli para cezaları kesin olup temyizi kâbil olmadığından, sanığın anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddiyle, sanığın 02.08.2011 tarihli eyleminin bir bütün olarak TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve kasten yaralamanın bu suçun unsuru olduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan cezaya hükmedilmesi bozma nedeni yapılmamış, sanığın eşe karşı cebir ve silahtan sayılan metal hortum kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gözetilip eylemine uyan TCK'nın 109/2,3-a-e maddesi yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
" nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine, Hakkari 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
5. Mahkemenin 25.04.2017 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.02.2016 tarihli kararıyla "1. 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesi uyarınca 109/2 ve 109/3-a-e maddeleri ayrı ayrı uygulanarak hapis cezası belirlenmesi gerekirken ilgili fıkraların bütün halinde tatbik edilerek hapis cezasının TCK.nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak belirlenmesi ve sanığın mağdura yönelik gerçekleştirdiği kabul olunan eşe karşı ve silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK.nın 109. maddesinin 3-a ve e fıkrasında sayılan nitelikli hallerden birden fazlasının gerçekleşmiş olması nedeniyle, TCK.nın 109/2. maddesi ile belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
" nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine, Hakkari 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının kazanılmış hak nedeni ile 9 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ve sanık müdafiinin temyiz isteği; kazanılmış hak gereği hapis cezasının para cezasına çevrilmediğine, zaman aşımı süresinin dolduğuna, atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın şofben hortumu ile yaraladığı mağduru odaya kilitleyerek lojmanda bulunan kantine gittiği, mağdurun tanık S. B.'yi arayarak yardım istediği, kantin çıkışında karşılaşan sanık ve tanığın birlikte sanığın evine gittikleri, eve gelen polislerin sanığı ve mağduru alıp polis karakoluna götürdükleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde evli olan tarafların mağdurun sanıktan habersiz hat alıp kullanması nedeni ile tartışmaya başladıkları, polis memuru sanığın silahtan sayılan metal şofben hortumu ile basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaraladığı mağduru odaya kilitlediği, mağdurun başkomiser tanık S.B.'yi telefonla araması üzerine eve gelen polislerin sanığı ve mağduru alıp polis karakoluna götürdükleri anlaşılmıştır.
2. Mahkemece tayin olunan cezanın miktarı gözetildiğinde, sanık ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
4. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin, 30.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında, 20 eşit taksitte ödenmek üzere 5.400,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu durumun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (4) üncü bendinde açıklanan nedenle Hakkari 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün beşinci fıkrasından "3 yıl 9 ay hapis cezasının" ibarelerinden sonra gelen kısmın çıkarılarak yerine " 5.400,00 TL adli para cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunu) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen adli para cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak takdiren birbirini takip eden aylarda ödenmek üzere 20 eşit taksitle ödenmesine, " ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.