YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2263 E.  ,  2023/7672 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/840 E., 2023/234 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.10.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Bodrum 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.02.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 08.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Bodrum 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
4. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 02.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün gerekçe içermemesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine Bodrum 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hakkında beraat kararı verilmesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; sanık ve mağdure arasında gönül ilişkisi bulunup olay günü park halindeki araç içinde alkol almaları, sanık ve mağdurenin bir süre sonra tartışmaya başlamaları, sanığın mağdureyi aracın bagajına koyup kilitlemesi ve markete gitmesi, yaklaşık 20 dakika sonra mağdurenin sesini duyan tanıklar H.Ö. ve M.A.'nın Jandarma birimine ihbarda bulunması, çevredeki vatandaşlar tarafından bagaj kapısının levye ile açılarak mağdurenin kurtarılması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkeme tarafından bozma ilamı gereğinin yerine getirilmiş olması karşısında, temyize konu kararın, "eylemli uyma sonucu kurulan yeni hüküm" olarak kabulü ile inceleme yapılmıştır.
2. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Tüm dosya kapsamına göre; sanık ve mağdure arasında gönül ilişkisi bulunduğu, olay günü buluşup sanığa ait araçla gezdikten sonra park halindeki araç içinde saat 21:30 sıralarında alkol almaya başladıkları, alkolün etkisiyle bir süre sonra tartışmaya başladıkları, sanığın sinirli bir şekilde mağdureyi aracın bagajına koyup kilitleyerek markete gittiği, yaklaşık 20 dakika boyunca bagajda kilitli kalan mağdurenin bayılacak duruma geldiği, bağırıp bagaj tavanına eliyle vurup yardım istediği, mağdurenin sesini duyan tanıklar H.Ö. ve M.A.'nın Jandarma birimine ihbarda bulunduğu sırada çevredeki vatandaşlar tarafından bagaj kapısı levye ile açılarak mağdurenin kurtarıldığı, olay yarine gelen Jandarma ekibi tarafından da sanığın 50 metre mesafede bekler vaziyette olduğu tespit edilerek yakalandığı, anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule göre de; Dosya kapsamı, Mahkeme'nin kabulü ve suçun işleniş şekli ile meydana gelen zararın ağırlığına göre, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bodrum 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi ve 326. maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
18.10.2023 tarihinde karar verildi.