YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2192 E.  ,  2023/7970 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/112 E. 2022/344 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/04/2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/151 Esas ve 2015/9 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay, kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan ise 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2019/5970 Esas, 2022/888 Karar sayılı kararı ile ''Mağduru zorla evine götürerek, tehdit ve darp etmek suretiyle alıkoyan sanığın eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği, ayrıca kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nın 3. maddesine göre “cezada orantılılık” ilkesine aykırı olarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca "2 yıl hapis cezası" olarak belirlenen temel cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verildiği" gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2022 tarihli, 2022/112 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararı ile sanığın, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak öncesinde sanık aleyhine temyiz olmaması nedeni ile kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 CMUK'nun 326/son maddesindeki hüküm uyarınca sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan ise 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanığın, sürekli darp ettiği için kendisinden ayrılan eski kız arkadaşı olan mağduru zorla eve götürmek suretiyle alıkoyduğu ve burada darp ettiği iddialarına ilişkindir.
2. Mağdurun, sağ ayak bileğinde 5. metatars proksimal uç kırığı, sağ femur medialinde hassasiyet oluşacak şekilde yaralandığı, mevcut kırığın kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2)derecede olduğu doktor raporu ile belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosyadaki olgular itibari ile, sanık ile mağdurun arasında duygusal ilişki bulunduğu, mağdurun, sanığın kendisini bir çok defa darp ettiğinden bahisle sanık hakkında şikayetçi olduğu, sonrasında sanıktan ayrılarak otelde kalmaya başladığı, olay tarihinde sanığın gelerek zorla mağduru eve geri götürdüğü, evde iken daha önceki şikayetlerini geri alması için mağduru tehdit ettiği, bu nedenle tartışmaya başladıkları, sanığın tartışma esnasında eli ile mağdurun sağ bacağını bükerek kırdığı, mağdur kendisini hastaneye götürmesini söylemesine rağmen sanığın hastaneye götürmediği ve mağduru evde zorla alıkoymaya devam ettiği, mağdurun bir süre sonra fırsat bularak polisi aradığı ve kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile evden çıkarıldığı, sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de; yaralandığını gösterir doktor raporu ile olay tutanağının, mağdur iddialarını doğrular nitelikte olduğu, bu şekilde sanığın eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde ve suçların vasıflandırılmasına dair takidirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B.Diğer Yönlerden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Bozma sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından sonuç cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç olarak sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırımasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B.2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2022 tarihli, 2022/112 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 4. fıkrasında bulunan "cezalandırılmasına" ibareleri çıkarılarak yerine "üzerinden infaz olunmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.