YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2003 E.  ,  2023/8041 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1242 E., 2022/1285 K.
SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2021 tarihli kararı ile, atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.10.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suç işlemediği ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, açık görüşten sonra cezaevi görevlilerince muskalığın içinde peçete ve naylona sarılı 3 adet beyaz hap bulundurduğu iddiasına ilişkindir.
2. Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 20.01.2020 tarihli raporunda "Buprenorphine" ve "Neloxone" isimli bu maddelerin "Suboxene" adlı müstahzarın etken maddesi olduğu ve bu son maddenin ise opiat bağımlılık tedavisinde kullanıldığı, bağımlılık yapma potansiyelinin olduğu, bağımlılık geliştirebildiği ve birlikte kullanıldıklarında diğer bağımlılık oluşturan maddelerin etkilerini artırabildiği gibi bağımlı olunan başka bir madde yerine de kullanılabildiği, dolayısıyla suistimal edilebileceği, üretiminin ise resmi makamların iznine tabi olduğu, satışının yine yetkili hekim tarafından düzenlenmiş olan kırmızı reçete ile mümkün olduğu, uyuşturucu etkisi ile suistimalinin adli tahkikatla tespiti halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağı bildirilmiştir.
3. Sanık savunmasında, açık görüşten koğuşlara giderken merdivende peçeteye sarılı bir şey bulduğunu ve cevşenine koyduğunu, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve suçu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun tipe uygun eylem unsuru, infaz kurumuna veya tutukevine uyuşturucu veya uyarıcı sokulması yahut bulundurulması olduğundan, bu suçun işlenip işlenmediğinin tespiti için öncelikle somut olayda eyleme konu maddenin, uyuşturucu veya uyarıcı madde olup olmadığının tespit edilmesi gerekmektedir. Somut olayda, sanığın tutuklu olarak kaldığı ceza infaz kurumunda açık görüşte temin ettiği 3 adet hapın 20.01.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre ceza infaz kurumunda bulundurulmasının yasak olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kaldığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.