YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/2002 E.  ,  2023/6015 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1205 E., 2023/960 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile hükmün ''...1. CMK'nun 226.maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Mağdur ... ...'nün 18 yaşını ikmal etmediğinden hareketle sanıklar hakkında TCK'nun 109/3-f madde ve fıkrası uygulanmış ise de; polis tarafından hazırlanan 11/06/2022 tarihli tutanak içeriğine göre mağdur ... ... isimli şahsın yaşının 18'den büyük olduğunu, kemik yaşı sonrasında tespit edildiğinin belirtilmesi ve buna ilişkin bir raporunda bu tutanağa eklenmesi nedeniyle sanıklar hakkında bu madde ve fıkranın uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3. ...sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca ayrı ayrı değerlendirmesi gerekli iken hatalı olarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,
4. Sanıklar hakkında TCK'nun 109/2 maddesi gereğince belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nun 109/3-a-b ve f maddeleri gereğince 1 kat artırım yapıldığında 4 yıl 12 ay olarak belirlenmesi gereken cezanın 5 yıl olarak belirlenmesi, devamında TCK'nun 43/2 maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığında 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi gereken cezanın 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi,
...'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bölge adliye mahkemesi bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek neticeten 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi,
1. Sanığın samimi olarak olayı anlattığına,
2. İddianın hayatın olağan akışına uygun düşmediğine,
3. Soyut beyan dışında delil bulunmadığına,
4. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
5. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu olay; kaçak yollarla İtalya'ya gitmek isteyen mağdurların bu isteklerini ... isimli arkadaşlarına ilettikleri, arkadaşlarının yönlendirmesi ile sanığın bulunduğu eve vardıkları, sanık ve açık kimlikleri belirlenemeyen şahıslar tarafından rehin alındıkları, on iki gün boyunca bu evde zorla tutuldukları, telefon aracılığıyla ailelerinden fidye istendiği, son olarak bir fırsatını bularak telefonuna ulaşan mağdurların haber vermesi ile polis tarafından yapılan operasyon neticesinde kurtarıldıkları iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafinin istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemece, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastının yoğunluğu hususları değerlendirilerek belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık görülmemiş, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.03.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.