YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/1563 E.  ,  2024/2952 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/74 E., 2016/88 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli ve 2014/74 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, aynı Kanun' un 110 uncu maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın atılı suçları işlemediğine, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, re'sen incelenecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Davaya konu olay, müştekinin, ev sahibi aracılığıyla evinde tadilat yaptırdığı sanığa 350 Türk Lirası ödeme yaptığı, sanığın sabah saatlerinde eve gelip bir kısım tadilat yaptığı, sanığın evden ayrılmasından sonra müştekinin sanığı arayarak "senin yaptığın iş 50 TL tutar, benim 300 liramı getir" dediği, sanığın parayı iade edeceği bahanesiyle müştekiyi çağırdığı ve buluşma yerine gelen müştekiyi, bankadan para çekip ödeyeceğini söyleyerek arabaya bindirdiği, araç içerisinde alıkoyduğu müştekiye cinsel içerikli sözler söylediği ve tehdit ederek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Dava dosyası içeriği, müştekinin beyanları, tanık anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık ve müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçları işlemediğine, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanık müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden; hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesinin, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar gözetilerek uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının denetime olanak verecek şekilde gerekçelendirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Oluşa ve dosya kapsamına göre müştekinin sanığı itekleyerek kurtulduğu ve olay yerinden kendi çabalarıyla ayrıldığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen ''kendiliğinden, güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2-3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarihli ve 2014/74 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. ve 326/son. maddeleri gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.