YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/1455 E.  ,  2024/1788 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/703 E., 2023/70 K.
SUÇ : Parada Sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2007 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 20.07.2007 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 27.01.2009 tarihinde hükümden sonra yürürlüğe giren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozmadan sonra yeniden yapılan yargılamada Burdur Ağır Ceza Mahkemesince 05.05.2009 tarihinde sanık hakkında parada sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 14.05.2009 tarihinde kesinleşmiştir.
4. Sanığın, beş yıllık denetim süresi içerisinde kasten işlediği yeni bir suç nedeniyle açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli kararıyla, sanığın parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, suçun sübutuna, delillerin mahkûmiyete yeterli bulunmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihi olan 21.12.2006 tarihinde sanık ve eşi arasında yaşanan kasten yaralama olayı sırasında sanığın eşi tanık Naile tarafından eşi sanığın tarafından kendisine harcaması için teslim ettiğini söylediği 5 adet sahte 10,00 TL'nin polis memurlarına teslim edildiği, eşinin düzenli olarak sahte para işiyle uğraştığını beyan ettiği, sanık hakkında Cumhuriyet savcılığınca aynı suçtan daha önce alınan karar istinaden iletişimin tespitine devam olunduğu, esnaf tanıklar A. ve S.'nın de sanığın kendilerine sahte para verdiğine dair anlatımlarda bulunduğu, sanığın ise her ne kadar sahte paraları alış veriş nedeniyle Halil isimli başka bir esnaftan aldığını beyan etmiş ise de sahte olduğunu anladığı paraları evinde muhafaza etmeye devam ettiğini ikrar ettiği anlaşılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu dosyada mevcuttur.
2. Sanık hakkında bozma üzerine yeniden yapılan yargılamada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de sanığın 21.11.2011 tarihinde işlediği sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hakkında Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 08.12.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, ihbar üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan yargılamada, açıklanmasına geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Dosya kapsamında yer alan 21.12.2006 tarihli ihbar tutanağı, tanık beyanları, teslim ve tesellüm tutanağı ile Türkiye Cumhuriyeti ...'ndan alınan 07.02.2007 tarihli rapor ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahte para bulundurma ve piyasaya sürme suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yukarıda belirtilen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu sahte paraların müsaderesine karar verilen hükmün 6. bölümünde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının yazılmaması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "6" bendinin başına "TCK'nun 54/4. Maddesi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.