YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/1222 E.  ,  2023/4620 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli kararı ile "...sanığa yüklenen eylemin kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2 maddesinde yer alan cebir ve tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi
uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümlerinin kurulması,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, deliller toplanmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan ceza tayin edilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ile katılanın sevgili olup, olay tarihinde aralarında çıkan tartışmada sanığın katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, hastaneye gitmek isteyen katılanın evden çıkmasını engellediği, katılanın ağrılarının artması üzerine katılanı hastaneye götürdüğü ve gerçekleri anlatmaması, aksi takdirde öldüresiye döveceğini söylediği, sanığın bu suretle cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımı, bu anlatımı doğrulayan kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını gösterir adli raporu, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, TİB kayıtları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, deliller toplanmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanığın, katılanı kemik kırığı oluşacak şekilde ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde yaraladıktan sonra hastaneye götürüp bıraktığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen ''mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
3. Sanık müdafiinin, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz isteği yönünden; sanığa yönelik katılandan kaynaklanan haksız bir eylem olmaması karşısında, şartları oluşmadığından tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiiinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/354 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.