YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/1206 E.  ,  2023/10409 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/386 E., 2023/32 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemenin, 09.06.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usûlünün uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.
5. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kısa hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; verilen kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın özel izinde bulunduğu 04.12.2015-11.12.2015 tarihleri arasında izinden dönmesi gereken 11.12.2015 tarihinden itibaren 48 saat geçmesine rağmen ceza infaz kurumuna dönmediği, firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. İzin belgesi, olay tutanağı, firar fişi, sanığın savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Temel ceza belirlenirken atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı ise de bu husus 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1 inci fıkrası birinci bentteki "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.