YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2023/1094 E.  ,  2023/6990 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/88 E., 2022/265 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs etme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nallıhan Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs etme suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 8 ay 10 gün hapis ve 680,00 TL adli para cezası, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs etme suçundan 6 ay 7 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş olup söz konusu cezaların akıl hastalarına özgü koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 8 ay 10 gün hapis ve 680,00 TL adli para cezası, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs etme suçundan 6 ay 7 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş olup söz konusu cezaların akıl hastalarına özgü koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs etme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; her iki eyleme yönelik sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, mağdurlara ait banka kartlarını ele geçirerek mağdurların rızası dışında banka kartı ile çekim yaptığı ve çekim yapmaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Mağdur ...'in banka kartı ile 08.01.2013 tarihinde aynı ATM'de 2 kez nakit çekim yapıldığı belirlenmiştir.
3. Mağdur ...'nun banka kartı ile 08.01.2013 tarihinde nakit çekim işlemi yapmaya çalışıldığı bakiye yetersiz olması nedeniyle nakit çekim işlemi gerçekleştirilemediği belirlenmiştir.
4. Mağdurlara ait banka kartları işlem yapılan ATM'ye ait işlem döküm evrakından; 08.01.2013 tarihinde, saat 07:19'da mağdur ...'ya ait banka kartı takılarak işlem yapıldığı, saat 07:21'de sanığa ait banka kartı ile nakit çekim işlemi yapıldığı, saat 07:22'de mağdur ...'e ait banka kartı ile nakit çekim yapıldığı, saat 07:26 ve 07:27'de mağdurlara ait banka kartları ile işlem yapıldığı belirlenmiştir.
5. 18.01.2013 tarihli teşhis tutanağında; mağdur ... ATM'de işlem yapan şahsın sanık ... olduğunu teşhis etmiştir.
6. Adli Tıp Kurumu Bilişim İhtisas Dairesinden alınan 17.06.2022 tarihli raporda; 1 no.lu şahsa ait görüntü örnekleri ile ...'e ait görüntü örneklerinin mukayeselerinin "inceleme konusu medyalardaki analizi yapan görüntü örneklerinden elde edilen veri karar vermek için yetersizdir" şeklinde rapor tazim edildiği belirlenmiştir.
7. Mağdur ...'nun banka kartının kapatılma tarihinin 21.01.2013 olduğu ve bu kart ile 08.01.2013 tarihinde nakit çekim işlemi denendiği ancak bakiye yetersiz olduğu için nakit çekim yapılamadığı bildirilmiştir.
8. Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Araştırma ve Uygulama Hastanesinden alınan 28.12.2020 tarihli raporda; sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabildiği, bu fiile ilgili olarak davranışlarını yeterince gelişmiş olduğu bildirilmiştir.
9.Mağdur ...'in zararı soruşturma aşamasında giderilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mağdurların beyanı, banka cevabi yazıları, mağdur ...'in sanığa ilişkin teşhisi, mağdurlara ait banka kartları ile işlem yapıldığı sırada sanığa ait banka kartı ile işlem yapıldığı hususu, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, mağdurlara ait banka kartlarını ele geçirerek mağdurların bilgisi ve rızası dışında mağdur ...'e ait banka kartı ile aynı ATM'den peş peşe nakit çekim işlemi yaptığı ve yine mağdur ...'ya ait banka kartı ile nakit çekim işlemi yapmaya çalıştığı ancak bakiyenin yetersiz olması nedeniyle nakit çekim işlemini tamamlayamadığı anlaşılmakla; sanığın mağdur ...'e karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 168 inci maddesinin birinci fıkrası, mağdur ...'ya karşı eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her iki eylemden dolayı ayrı ayrı beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık hakkında 28.02.2018 tarihinde tayin edilen hapis ve adli para ceza miktarları dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.