YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/812 E.  ,  2024/2026 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/3495 E., 2018/1568 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı beraat karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırılarak atılı suçtan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istekleri, mağduru darp etmediklerine, ilk derece mahkemesince beraat kararı verildiğine bu nedenle atılı suçu işlemediklerine, mağdurun da şikayetinden vazgeçtiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanıkların mağduru döverek geldikleri araca bindirdikleri, İSKİ ormanı içerisine götürüp orada da darp etmeye devam ettikleri, ardından mağduru bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan atılı suçtan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanıkların mağduru döverek geldikleri araca bindirdikleri, İSKİ ormanı içerisine götürüp orada da darp etmeye devam ettikleri, olayda mağdurun aşamalardaki beyanları, bu beyanlar ile uyumlu adli rapor, tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, ilk derece mahkemesince beraat kararı verildiğine, mağdurun da şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2017/3495 Esas, 2018/1568 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.