YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/751 E.  ,  2024/2027 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2188 E., 2020/255 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararın gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan red sebepleri dışında hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2018 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, ses kaydının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
B.Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, takdiri indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, cezanın caydırıcı nitelikte olmadığına ilişkindir.
C.Sanık ...'ın temyiz isteği atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, suç kastının bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; polis memuru olan sanıkların mağdureyi fuhuş yaptığı gerekçesiyle ekip otosuna aldıktan sonra araç içerisinde cinsel içerikli söz ve davranışlarda bulunup mağdure hakkında herhangi bir işlem yapmaksızın araçtan indirdikleri iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanıkların suç kastının bulunmadığının kabulü ile atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak sanıklar hakkında suçun sübutunun kabulü ile atılı suçtan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A.Sanık ... müdafiinin temyizi yönünden;
Sanık ... müdafinin yüzüne karşı 23.01.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 10.02.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık ... ve katılan kurum vekilinin temyizi yönünden;
... vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça şikayet ve katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci ve 260/1 fıkrası gözetilerek ...'nın vekilinin temyiz hakları bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıkların polis olmaları nedeniyle mağdure üzerinde görevlerinden kaynaklanan korkuyu ve baskıyı kullanarak mağdureyi ekip aracına bindirip ve araçla bir süre dolaştırdıkları olayda sanıkların, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi tarafından birlikte ve kamu görevinin sağladığı nüfuzu, kötüye kullanarak işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin (b) ve (d) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği ve cinsel amaçla işledikleri gözetilerek, temel hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
A.Sanık ... müdafiinin temyizi yönünden
Sanık ... müdafinin yüzüne karşı 23.01.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 10.02.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu haklı bir sebebe de dayanmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... ve katılan kurum vekilinin temyizi yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ... katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/2188 Esas, 2020/255 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.