YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/6537 E.  ,  2023/7573 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2199 E., 2020/154 K.
SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenln hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tefenni Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.
2.Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.
3.Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1-Dava konusu olay, sanığın, ikametinin yan kısmında bulunan bahçeye köpeklerin girmesi üzerine ikametinin yakınında bulunan boş araziye arkadaşı olan tanık ... ile beraber giderek tanığın dedesinden kalma av tüfeği ile iki el ateş ettiği iddiasına ilişkindir.
2-Sanık yargılama aşamasındaki beyanlarında özetle, sabahleyin köpeklerin üzerine doğru gelerek kapıyı zorladıklarını, köpekleri taş ile kovaladığını, daha sonra köpeklerin tekrar evin yanına geldiklerini görünce arkadaşını arayarak tüfek getirmesini istediğini, arkadaşının getirdiği tüfek ile havaya ateş ettiğini ifade etmiş ise de soruşturma aşamasında kollukta, arkadaşının getirdiği tüfekle evinin yakınındaki boş bir araziye giderek havaya ateş ettiğini beyan etmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın sadece köpekleri uzaklaştırmak amacıyla havaya ateş etmekten ibaret eyleminde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın savunmasında kendisine saldıran köpeklerin olay yerinden uzaklaşmasından sonra arkadaşı olan tanık İ.K'yı arayarak av tüfeği getirmesini istediği, tanığın tüfeği getirmesinden sonra köpeklerin kendisine saldırdığı yerden başka bir yere giderek havaya ateş ettiğini beyan ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1-Sanığın kişiliği ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alınarak ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2-Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23.01.2020 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tefenni Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.