YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/6173 E.  ,  2023/10558 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1826 E., 2022/1124 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır
2. Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi kararın eksik inceleme ile verilip usule aykırı olduğuna, alınan bilirkişi raporunda parsellerde kayma olmadığı ancak kullanıcıların zeminde hatalı kullanımlarının olduğunun tespit edildiğinin bildirildiğine, 2019 yılında yapılan yenileme kadastro çalışmaları sonrası tüm maliklerin hatalı kullanımlarının ortaya çıktığına, herkesin kendi parselini kullanmaya başladığına, katılanın 2019 yılının ekim ayında taşınmazını ölçtürüp sınırlarını belirleyip bu yeri kullanmamasını sanığa bildirdiği halde sanığın söz konusu yeri kullanmaya devam ettiğine, kasıtlı ve bilinçli olarak kullandığının sabit olduğuna mahkumiyetine karar verilmesi ve buna bağlı olarak katılana ücreti vekalet verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanığın katılana ait 316 ada 85 numaralı parseli kendisine ait taşınmazla birlikte kullanıp üzerinde bulunan zeytinleri topladığı iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suça konu taşınmazın kadastral faaliyet öncesi ve dahi sonrasında değişiklik arz etmediği; her ne kadar tanıklar beyanlarında suç konusu taşınmazın kullanımının uzunca bir süredir sanık ...'de olduğu ifade olunmuş ise de; sanık tarafından kadastral faaliyet ile değişmemiş olan taşınmazının sınırlarının bilinmesi gerekliliğinin açık olduğu değerlendirilmek suretiyle; ve dahi uzman bilirkişilerin yargılamanın soruşturma ve kovuşturma safhalarındaki tutarlılık arz eder mahiyetteki raporlarına itibar olunmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ilk kadastro tespitinden itibaren kullanılageldiği şekilde babasından kalan taşınmazı aynen kullanmaya devam ettiği, söz konusu taşınmaza zeytin ağaçları diktiği, müştekinin ise 79 nolu parselin içindeki alanı zeminde görüp tapuda 85 nolu parsel olarak 2017 tarihinde satın aldığı ve satın aldığı tarihten sonra da 85 nolu parsel olarak görüp satın aldığı 79 nolu parsel içerisindeki taşınmazı kullandığı anlaşılmakla sanığın suç kastı bulunmaması nedeni ile beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2021 tarihli kararının katılan vekili tarafından vekalet ücreti ile sınırlı olarak istinaf edildiği, yerleşik Yargıtay kararlarında belirtildiği üzere temyiz ve istinafda aleyhe bozma yasağı kapsamında aleyhe inceleme ve bozma yapılamayacağı hususu gözetilmeyerek Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın esasına girilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.