YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/6125 E.  ,  2023/10294 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/234 E., 2022/83 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın yüzüne karşı 16.03.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.03.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.08.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.11.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 9 ay hapis cezası ve 3.440,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 14.10.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma ilamı üzerine, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.05.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan 9 ay hapis cezası ve 620,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 20.05.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
5. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 16.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 9 ay hapis cezası ve 620,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; dosyadaki eksikliklerin tamamlanmasına ve usulde yapılan hataların düzeltilmesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; temyiz dışı sanık ...'ün çalıştığı markette, şikayetçilerin müşteri olarak kredi kartlarıyla post cihazından harcama yapmaları, sanık ...'in bu kart bilgilerini ele geçirip önceden tanıdığı olan sanığa vermesi, sanığın bu kart bilgileriyle tanık S.B.'nin çalıştığı firmadan bilgisayar satın almaya çalışması, durumu fark eden tanık S.B.'nin Emniyet birimine ihbarı sonucunda ürünler sanığa teslim edilmeden, kolluk ekibi tarafından sanığın yakalanması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, Mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği; temyiz süresinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesine göre bir hafta olduğu halde, yerel mahkemece temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yasa yoluna başvuru süresinde sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, 16.03.2022 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 24.03.2022 tarihinde temyiz eden sanığın, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
2. Müştekilere ait kredi kartlarının hesap ekstreleri, tanık S.B. beyanı ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
4. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 9 ay hapis cezası ve 3.440,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 9 ay hapis cezası ve 620,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi dışında, bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (4.) numaralı bendinde açıklanan nedenle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 16.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı (7.) fıkrasının çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 9 ay hapis cezası ve 3.440,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
20.12.2023 tarihinde karar verildi.