YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/5737 E.  ,  2024/4440 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/110 Esas, 2021/409 Karar
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde Tarsus 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun ) 292 nci maddesinin birinci fıkrası maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin karar istinaf olunmaksızın 09.09.2021 tarihinde kesinleşmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.08.2022 tarihli ve 2022/7935 sayılı kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113550 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113550 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesinde yer alan "Tutukevinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan suça ilişkin kanun maddesinde üst sınır olarak 1 yıl hapis cezası belirtilmesine rağmen, Tarsus 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararda sanık hakkında 1 yıl 6 ay hapis cezası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu için öngörülen cezanın üst sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden hükümlünün atılı suçtan 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.
2. Suçun kanunda belirlenen cezasının alt ve üst sınırları arasında, temel cezanın belirlenmesi hususunun Mahkemece takdir edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Tarsus 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Gerekçe bölümünün (2) no'lu bendinde belirtilen nedenle müteakip işlemlerin Mahkemesince yapılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.