YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/4814 E.  ,  2024/2051 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1001 E., 2021/1520 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akdağmadeni Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında işlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açarak verdiği 24.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suçun sübut bulmadığına, evlilik birliğinin devam etmesi ve mağdurun dava aşamasında şikayetinden vazgeçmiş olması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın kıskançlık nedeniyle eşi olan mağdurun üzerine evin kapısını kilitleyerek evden ayrıldığı, mağdurun pencereden bağırarak yardım istediği, komşuları tarafından haber verilen jandarma görevlilerinin eve gelmesi üzerine sanığın kapıyı açtığı, mağdurun evde 2 saat kilitli kaldığına ilişkindir.
2. Sanığın soruşturma aşamasında ikrara dayalı savunmada bulunduğu ve sanığın kuzeni olan tanığın olayı mağdurun anlattığı haliyle doğruladığı anlaşılmıştır.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanığın eşi olan müştekiyi eve kilitlemek suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden tahdit suçunu işlediği sübut bulmuş olmakla birlikte sanık ile müştekinin evli oldukları, sanığın olay tarihindeki eyleminin cebir kullanmaksızın kapıyı kilitlemek suretiyle kısa bir zaman diliminde evde bırakmaktan ibaret olduğu, suçun mevcut işleniş özelliği ile amaç ve saiki nazara alındığında sanığın vaki tahdit eylemi nedeniyle cezalandırılmasının hak ve hakkaniyet çerçevesinde ölçüsüz olacağı kanaatine varılmakla fiilin haksızlık içeriğinin azlığı nedeniyle sanık hakkında takdiren ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun bütün unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, ilk derece mahkemesince dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine yanlış anlam verilerek kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli 2021/1001 Esas, 2021/1520 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.