YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/4300 E.  ,  2024/1893 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1200 E., 2021/1092 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, mağdurun duruşmaya getirilmesi gerektiğine, olaya ilişkin olarak Ağır Ceza Mahkemesindeki beyanlarının çelişkili olduğuna ve bu beyanları ile yetinilmemesi gerektiğine, Adli Tıp Kurumu raporuna göre mevcut akıl hastalığının hekim olmayan kişiler tarafından anlaşılamayacağına, suçu işlemediğine yöneliktir.
B.Katılan ... ve vasisi ... vekilinin temyiz istemi, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, mağdurun özürlü olduğuna ve sanığın evinde zorla tutulduğuna, hükmedilen cezanın olayın vehameti karşısında yeterli olmadığına,

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, akıl hastası olan mağdur ...'ın bakkala gitmek üzere evden çıktığı, bu esnada köy kahvesinde sanık ... ve inceleme dışı İbrahim ile karşılaştığı, birlikte çay içtikleri, daha sonra sanıkların katılan mağduru hayvan barınağına götürdükleri, burada mağdur ...'a içki içirdikleri ve sonrasında çay içme bahanesiyle sanık İbrahim'e ait eve götürdükleri, burada da alkol almaya devam ettikleri, evde bulundukları esnada sanık ...'nin katılan mağdur ...'ı bir başka odaya götürdüğü ve burada katılan mağdura fiili livata yoluyla cinsel saldırıda bulunduğu ve bu suretle mağduru alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık hakkında atılı suçtan tayin edilen cezada asgari hadden uzaklaşmayı gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle, sanığın atılı suçtan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık savunması, katılanların beyanları, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/596 Esas sayılı dosyası ile dava dosyası kapsamındaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, akıl hastası ve kendisini savunamayacak durumda olan mağdurun, köylüsü olan ve mağdurun hastalığını bilen sanık ile inceleme dışı İbrahim tarafından önce hayvan barınağına götürülerek alkol aldırdıkları, daha sonra sanığın çay içme bahanesiyle mağduru inceleme dışı İbrahim İzmit'in Eskişehir'de bulunan evine götürdüğü ve burada da mağdura alkol aldırdıkları, bir süre sonra mağdurun alkolün etkisiyle kusmaya başladığı ve annesine gitmek istediğini söylemesine rağmen, sanığın izin vermeyerek amacı olan cinsel saldırıyı gerçekleştirmek üzere evin başka bir odasına zorla götürdüğü ve fiili livata yapmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu anlaşılmakla; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hile ve cebir kullanmak suretiyle, kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdura yönelik cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli kararında sanık ... katılan ... ile ... vekili tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Teblignameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2021 tarihinde karar verildi.