YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/4174 E.  ,  2024/2201 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/449 E., 2022/914 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.12.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2022 tarih, 2020/12 Esas ve 2022/401 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 12.06.2022 tarihli ve 2022/449 Esas ve 2022/914 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, istinaf mahkemesinin kararının gerekçesiz olduğu, mağdurların çelişikili beyanları dışında sanık hakkında bir delilin olmadığı bu suretle de dava dosyasının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde 15 yaşından büyük olan mağdur çocuğu ve müştekiyi aracıyla rızaları dahilinde evine götürdüğü, evinde ise mağdur çocuk ve müştekinin bulunduğu odaya iç çamaşırı ile gelip elindeki bıçakla mağdur çocuk ve müştekiyi tehdit ettiği, mağdur çocuk ve müştekinin bir süre kendilerini evdeki bir odaya kilitledikleri, sonrasında mağdur çocuk ve müştekinin evden ayrılmaya çalıştıkları sırada sanığın mağdur çocuğa ve müştekiye cebir uygulamak suretiyle evden ayrılmalarını engellediği, daha sonra mağdur çocuk ve müştekinin sanığın aracı ile evden ayrıldığı ve beraber Organize Sanayi Bölgesine gittikleri burada araçtan inebildikleri ve bu suretle de sanığın mağdur çocuk ve müştekiyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Mağdur çocuk ve müşteki beyanı, olay günü mağdur çocuk ve müşteki hakkında alınmış olan adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı suçu silahla ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden;
1.Asliye Ceza Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; mağdur çocuk ve müşteki beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfının kararda doğru biçimde gösterildiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/449 Esas, 2022/914 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.