YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/4056 E.  ,  2023/6564 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/77 E., 2022/181 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır
2. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 52 /2-4. madde ve fıkraları ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, hüküm Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli kararı ile açıklanmış, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 52/2-4 madde ve fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/19488 Esas, 2019/13550 Karar sayılı kararı ile "hükmün gerekçesinin bulunmaması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1, 62, 52 /2-4. madde ve fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olup sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanık ile katılanın Koru köyünde bulunan ev ve bahçelerinin birbirine sınır olup, sanığın katılanın arazisine direk dikerek inşaat yaptırmak suretiyle suça konu katılanın arazisini işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın tapusu katılana ait Koru Köyünde bulunan suça konu taşınmaza herhangi bir hakka dayanmadan mutfak ve müştemilat olarak kullanılmak üzere yapı yapıp kullandığı, sanık savunması, katılan beyanı yapılan keşif alınan bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.