YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/3594 E.  ,  2024/2598 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/356 E., 2021/507 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 05.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk
Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlenmediğine, sanığın atılı eylemi gerçekleştirmediğine, teşdidin hatalı olduğuna, mahkemece yeterli gerekçe gösterilmediğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
Dava konusu olay, sanık ... ile mağdurun akraba oldukları, sanık ...'in yönlendirmesi ile inceleme dışı sanık Hediye'nin mağdur ile arkadaşlık kurduğu, internet üzerinden bir süre görüştükleri, olay günü sanık Hediye ile mağdurun buluşmaya karar verdikleri, sanık Hediye'nin mağduru ormanlık alana yönlendirdiği, bir süre sonra kendilerini gizlemekte olan sanık ... ile inceleme dışı sanık Mehmet Semih'in saklanmakta oldukları yerden çıkarak, mağdurun bağladıkları, üzerinde bulunan eşyaları aldıkları, son olarak bir süre alıkoydukları mağduru serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık ...'in atılı suçu inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte, fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık müdafinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Mahkemece, suçun niteliği, suç kastının yoğunluğu, işleniş biçimi, eylemin sonuçları, yasada öngörülen yaptırım miktarı dikkate alınarak, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunmasında ve sanığın tutum ve davranışları, yargılamaya olumlu katkıda bulunmaması ve suç kastının yoğunluğu gözetilerek, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, olay yeri inceleme raporu, araştırma tutanakları, adli muayene raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/356 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.