YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/3320 E.  ,  2023/4145 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile; "... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanık hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. İtiraz üzerine yapılan yargılama neticesinde Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, izinden dönmesi gereken tarihte dönmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 10.03.2015 tarihinde 7 gün özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde yakalandığı, ceza infaz kurumu görevlilerince tutulan tutanak, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine yönelik temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/393 Esas, 2022/111 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. bentteki "eylemlerine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası" yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.