YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/3021 E.  ,  2024/3383 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/214 E., 2020/166 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2007 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.12.2013 tarihli kararı ile sanığın eyleminin her bir mağdura karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
5. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada; Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin aynen açıklanmasına ve mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, dosyada her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; mağdur ... ile inceleme dışı sanık ...'in eski kız arkadaşı tanık İ. arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, bu durumun sanık ... tarafından öğrenilmesi üzerine, mağdur ... ile konuşmaya karar verdikleri, sanık ... ve inceleme dışı diğer sanıkların, mağdur ...'i, diğer mağdur ...'in kaldığı öğrenci evine davet ettikleri, mağdur ...'in olay yerine sanıklarla konuşacaklarını düşünerek geldiği, aralarında çıkan tartışma üzerine sanıkların mağdurları darp edip alıkoydukları, son olarak mağdur ...'in fenalaşması üzerine onları serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, inceleme dışı diğer sanıklarla yaptıkları plan çerçevesinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini birlikte gerçekleştirdikleri nazara alındığında, sanığın fiile katılımının 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olmasına rağmen, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 39 uncu maddesine göre yardım eden olarak iştirak ettiğinin kabulü ile hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, yalnızca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu birden fazla kişi aynı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında fikir ve eylem birliği içinde hareket edip, asli fail olarak eylemi gerçekleştirmeleri halinde uygulanabilir. Mahkemece, sanık ...'ın, diğer sanıkların eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığı kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanmasına karşın, kabule göre uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmış olması bozmayı gerektirse de, dosya kapsamına göre sanık ...'ın, diğer sanıkların eylemine 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı anlaşıldığından, Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Mahkemece, mağdurlara yönelik eylem sırasında bıçak ve kemer kullanıldığı kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, eleştiriler dışında, doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2020/214 Esas sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.