YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2725 E.  ,  2024/4245 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2003/236 E. 2006/649 K...
SUÇ : Bilişim suçu
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2003 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 493 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 522 nci ve 40 ncı maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2006 tarihli kararı ile lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılarak 765 sayılı Kanun'un 525/b maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 180,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 26.02.2007 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2022 tarihli ve 2021/15638 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/73196 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/73196 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22/01/2010 tarihli ve 2008/14931 esas, 2010/3 karar sayılı ilamında "Sanığın, şikayetçinin para çekilmesi konusunda yardım talebi üzerine kendisine verilen kart ve şifreyi kullanarak işlemi gerçekleştirdikten sonra "paran yatmamış" diyerek kartı geri verip A.T.M.den çıkan paraları da cebine koyarak olay yerinden ayrılmaya çalıştığı sırada yakalanmasından ibaret eylemde kartın ve şifrenin ele geçirilip kullanılmasında hukuka aykırılık olmadığı gibi sanığın hileli hareketlerde bulunmaması nedeniyle de dolandırıcılık ve bilişim suçlarının (765 sayılı TCK.nun 525/b-2) unsurlarının oluşmadığı, bu şekilde gerçekleşen eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması" şeklinde belirtildiği üzere,
Dosya kapsamına göre; olay günü sanığın, bankamatik kartı ile para çekmek üzere Vakıflar Bankasına ait bankamatiğin önünde bekleyen müştekinin yanına gelerek, yardımcı olma bahanesi ile müştekinin bankamatik şifresini öğrendikten sonra, kartını alarak 250,00 Türk lirası para çekme işlemi gerçekleştirdiği, müştekiye bankamatikten paranın yatmadığını söyleyerek bankamatik kartını iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve eyleme uyan bu suç yönünden 765 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu arasında lehe aleyhe kanun değerlendirilmesi yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında;
Kabule göre de;
2-Sanık hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile hırsızlık suçundan açılan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece atılı suçun bilişim suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek 765 sayılı Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hangisinin sanığın lehine olduğu değerlendirilirken, 765 sayılı Kanun'un 525/b-2. maddesinin, 5237 sayılı Kanundaki karşılığı olan 244. maddesi ile karşılaştırılması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçu kapsamındaki 142/2-e maddesi ile karşılaştırılarak 765 sayılı Kanun'un sanığın lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. a) Şikayetçinin polis merkezine yaptığı müracaatında, 23.07.2002 tarihinde maaşını çekmek için Vakıflar Bankası bankamatiğinin önünde beklerken bankamatik yanında bekleyen iki şahıstan birinin yanına gelerek yardımcı olmak istediğini söylemesi üzerine maaş kartını verdiğini, bir süre sonra şahsın kendisine kartını geri vererek paranın yatmadığını söylediğini, hesap ekstresini kontrol ettiğinde 250 milyon TL'nin hesabından çekildiğini beyan ederek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.
b) 27.04.2003 tarihli teşhis tutanağı ile şikayetçinin, kartını alıp parasını çeken şahsın hükümlü olduğuna dair kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.
2. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2003 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun'un 493 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 522 nci ve 40 ncı maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2006 tarihli kararı ile lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılarak 765 sayılı Kanun'un 525/b maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 180,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, hükümlünün, Vakıflar Bankası bankamatiğinin önünde bekleyen şikayetçiye yardım etme bahanesi ile kartını alıp şifresini de öğrendikten sonra hesabında bulunan 250 milyon Türk lirası parayı çekmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu, 765 sayılı Kanun bağlamında ise 525/b maddesinin ikinci fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gözetilerek lehe aleyhe kanun karşılaştırmasının bu iki Kanun maddesi üzerinden yapılıp daha lehe olduğundan 765 sayılı Kanun'un 525/b maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2006 tarihli ve 2003/236 Esas, 2006/649 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2024 tarihinde karar verildi.

...