YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2418 E.  ,  2024/2066 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/92 E., 2022/63 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.07.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurun asliye ceza mahkemesinde alınan beyanında, sanığın atılı eylemi gerçekleştirmediğini ifade ettiğine, sanığın atılı suçu işlemediğini savunduğuna, tanık ifadelerinin savunmayı doğruladığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık ... ile inceleme dışı suça sürüklenen çocukların kendileri ile birlikte hayvan otlatmakta olan mağdura cinsel ilişki teklifinde bulundukları, mağdurun kabul etmemesi üzerine, sanık ... ve diğerlerinin mağduru ağaca bağladıkları, cinsel istismar eyleminde bulundukları, ardından mağduru çözdükten sonra, sanık ...'ın direnci kırılan mağduru alarak ağaçlık alana götürüp eylemine devam ettiği, bu şekilde sanığın mağduru alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Kayden 15.01.1990 doğumlu olup olay tarihi itibarıyla on sekiz yaşını ikmal ettiği anlaşılan sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b), (f) bentleri ve beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği 20 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin henüz gerçekleşmediği anlaşılmış, sanık müdafiinin aynı yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Mağdurun bozma öncesinde alınan beyanları, suça sürüklenen çocuk ...'in ve tanık M.'in iddiayı doğrular nitelikteki ifadeleri, adli muayene raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/92 Esas sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.