YARGITAY 8. CEZA DAİRESİ

8. Ceza Dairesi         2022/2263 E.  ,  2024/2943 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/948 E., 2019/1914 K.
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile beşinci fıkrası uyarınca, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2.Gebze 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/948 Esas, 2019/1914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine, hukuki dayanaktan yoksun ve hakkaniyete aykırı kararın re'sen tespit edilecek nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın, şoförlüğünü yaptığı halk otobüsüne binen mağdura, otobüste hiçbir yolcu kalmadığı sırada dikiz aynasından bakarak "iyi misin, sizi iyi görmedim, size kola su alayım mı, bir saat birlikte takılalım" dediği, mağdur inmek istediğinde otobüsü durdurmayarak yola devam ettiği, mağdura, "böyle bir şey olamaz sana vuruldum" şeklinde sözler söyleyerek cinsel tacizde bulunduğu, ısrarla mağdurun otobüsten inmesine izin vermeyerek cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince; "... sanığın, şoförlüğünü yaptığı halk otobüsüne binen katılana, "kendisine vurulduğunu, bırakmak istemediğini, birlikte rakı içmek yemek yemek istediğini, muhabbet etmek istediğini" ve benzer diğer sözleri söyleyerek, söylenen sözlerden çok açık olarak anlaşıldığı katılana karrşı cinsel arzularını tatmin etmek amacıyla ısrarla otobüsten inmesine izin vermeyerek hürriyetinden mahrum bıraktığı, bu eylemi yaparken duraklardan geçtikleri halde otobüsü sürekli sürmek ve duraklara geldiklerinde ve katılan inmeye yönelik harekette bulunduğu halde durmayarak, uzun süre bu eyleme devam ederek katılanın korkmasına yol açarak, bu şekilde cebir olarak nitelendirilecek davranışlarda bulunduğu, sanığın müştekiyle sadece konuşmak ve derdini dinlemek amacıyla arkadaşça yaklaştığına dair savunmalarının gerçeğe aykırı olduğu, esasen dosyadaki somut görüntü ve ses çözümünden katılanın sanığa bir derdinden de bahsetmediği ve aralarında bu yönde hiçbir mevzunun geçmediği, savunmaların suçtan kurtulmaya matuf olduğu, sanığın üzerine atılı bulunan kişiyi cebir tehdit hile kullanarak ve cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği..." şeklindeki gerekçeyle ve cinsel taciz suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek, sanığın eyleminin kül halinde cebir, tehdit ve hile kullanarak ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kanaatiyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanığın katılana yönelik kullandığı sözler ile cinsel amaç taşıdığını açıkça ortaya koyarak ve aynı zaman dilimi içesinde hem zaman olarak gerçekleştirerek üzerine atılı "cinsel taciz" ve katılanın otobüsten inmesine müsaade etmeyerek katılanın kendi iradesiyle hareket edebilme olanağını kısıtlayarak üzerine atılı "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarını işlediği..." kanaatiyle, ilk derece mahkemesince sanık hakkındaki "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasıyla sanığın cinsel taciz suçundan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A.Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
1.Dava dosyası içeriği, mağdur beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan görüntü inceleme tutanağı, cep telefonu mesaj kayıt çıktıları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli kararında, tekerrüre esas alınan ilamdaki 10 ay hapis cezasının 18.03.2015 tarihinde infaz edildiği, inceleme konusu dosyadaki suç tarihinin 16.05.2018 olduğu, infaz tarihinden suç tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir cezasının da bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;
1.Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, otobüsteki diğer yolcular indikten sonra otobüsü hiç durdurmayarak katılanın araçtan inmesine engel olduğu, katılana "vurulduğunu" söyleyerek ısrarla birlikte zaman geçirmeye ikna etmeye çalıştığı, bunun üzerine katılanın o sırada kendisini merak ederek arayan arkadaşı tanık S.T.'ye mesajlar göndererek arkadaşını durumdan haberdar ettiği ve arkadaşını olaydan haberdar ettiğini sanığa da söylemesi üzerine sanığın katılanı otobüsten indirdiği somut olayda sanığın katılanı kendiliğinden serbest bırakmadığı, yakalanma korkusu ve amacına ulaşamayacağını anlaması sebebiyle serbest bıraktığının anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanarak cezada indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.
2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A.Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe Bölümünün (A-2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/948 Esas, 2019/1914 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (C) bendinin dokuz ve onuncu fıkralarının hükümden çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/948 Esas, 2019/1914 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi gereğince Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.

...